:)

خیلی‌ها از اینترنت ساعت آمدن قطار را چک می‌کنند ولی من و خیلی‌های دیگر گاهی با آزمون و خطا زندگی می‌کنیم و سرمان را می‌اندازیم پایین و از در بیرون می‌رویم و تا دم ایستگاه به بخت و اقبال فکر می‌کنیم. یک وقت‌هایی منتظر که ایستاده‌ام، یک نفر از پله‌ها دوان دوان بالا می‌آید، نگاه می‌کند و می‌بیند یک دقیقه مانده که قطار برسد. یعنی هم وقت دارد نفسی تازه کند، هم لازم نیست مدت زیادی صبر کند.

یکی از تفریحات من - اگر خودم جزء آن دقیقه‌آخری‌ها نباشم- نگاه کردن به انواع نگاه‌ها و لبخند‌های رضایت آدم‌هاست وقتی از نگاه کردن به عدد یک یا دوی تابلوی دیجیتال ایستگاه، شعف پیروزی دارند.